حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت

حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت بر عهده کیست؟ یکی از غایاتی که برای زندگی مشترک زن و شوهر در شریعت مبین اسلام تعریف شده است، فرزندآوری و بقای نسل انسان است.

بعد از اینکه فرزند متولد شد تکالیفی بر عهده پدر و مادر قرار می‌گیرد که نگه­داری فیزیکی و جسمانی کودک، تعلیم و تربیت، تامین مایحتاج روحی و عاطفی از جملۀ آن تکالیف است که حضانت نامیده می‌شود.

به موجب قانون مدنی و دعاوی خانواده مطروحه، حضانت به صورت توأمان هم حق و هم تکلیف پدر و مادر است.

پدر و مادر نمی‌توانند از تکلیفی که بر عهده دارند سر باز بزنند.

در صورتی که پدر یا مادر از انجام این تکلیف سر باز زنند ممکن است دعاوی حضانت مطرح شود.

حضانت فرزندان چه دختر باشند و چه پسر، تا سن ۷ سالگی بر عهده مادر قرار دارد.

بعد از آن حضانت دختر تا ۹ سالگی و پسر تا ۱۵ سالگی بر عهده پدر قرار می‌گیرد.

پس از آن حضانت تابع مصالح و انتخاب کودک خواهد بود.

در صورت اینکه پدر و مادر بر سر آن توافق نکنند دادگاه در این خصوص اتخاذ تصمیم خواهد نمود.

از طرفی گاهی ممکن است که زن و شوهر به جای این­که عقد دائم با یکدیگر بسته باشند مبادرت به انعقاد عقد نکاح موقت با یکدیگر کرده باشند.

عقد موقت که در میان عرف به عنوان صیغه شناخته می‌شود، برای مدت معینی میان زن و مرد برقرار می‌شود.

زن از این ازدواج مهریه دریافت می‌کند.

پس از پایان مدت نیز عقد خاتمه پیدا می‌کند.

در صورتی که فرزندی از این ازدواج موقت حاصل شود، این پرسش ایجاد می‌شود که حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت به چه صورت خواهد بود؟

در ادامه مقاله حاضر به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.

حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت بر عهده کیست؟

همانطور که تا حدودی نیز بیان شد، حضانت ناظر به سرپرستی کودکان متولد شده است.

همچنین دارای دو بعد جسمانی و روانی است.

شخصی که حضانت فرزند را بر عهده دارد، موظف است که نیازهای مادی و معنوی کودک را تامین نماید.

به طور کلی در مورد حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت که در میان عامه مردم از آن تحت عنوان صیغه نیز یاد می‌شود، باید بگوییم که حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت تفاوتی با حضانت کودکان متولد شده در عقد دائم ندارد.

یعنی حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت نیز تا سن ۷ سالگی با مادر خواهد بود و پس از آن بر عهده پدر قرار می‌گیرد.

در صورتی که پس از سن ۷ سالگی فرزندان پدر نخواهد که حضانت فرزندان را بر عهده بگیرد، مادر در این زمینه اولویت خواهد داشت.

تکلیف پدر مبنی بر پرداخت هزینه‌های زندگی فرزندان ساقط نمی‌شود.

او همچنان باید این هزینه‌ها را متقبل شود.

گاهی اوقات پیش می‌آید که عقد موقت یا صیغه که بر اساس آن زن و مرد برای مدت محدود و معینی در قبال مهریه‌ای که به زن پرداخت می‌شود، مبادرت به برقراری زندگی زناشویی می‌کنند، به صورت پنهانی رخ می‌دهد.

در مواردی که منجر به بارداری خانم شود، مشکلاتی را به همراه خواهد داشت.

مسئولیت تامین نفقه و حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت نیز همانند عقد دائم بر عهده پدر قرار می‌گیرد.

او باید به تامین مایحتاج زندگی فرزند خود بپردازد.

نکات مربوط به حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت

یکی از مشکلاتی که در مورد حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت به وجود می‌آید، آن است که به دلیل آنکه ازدواج موقت یا صیغه در اکثر موارد در دفاتر ازدواج به ثبت نمی‌رسد.

به همین دلیل اثبات مشروعیت فرزند و همچنین انتساب آن به هر یک از پدر و مادر با دشواری‌های زیادی روبرو می‌شود.

همچنین در مواردی مردان چون با داشتن همسر دائم اقدام انعقاد به عقد نکاح موقت می‌کنند، اگر فرزندی متولد شود به هیچ عنوان زیر بار قبول چنین فرزندی نمی‌روند.

بنابراین مادر برای اینکه بتواند به اثبات برساند که فرزند متولد شده در عقد موقت، متعلق به آن مرد است، لازم است که به دادگاه مراجعه کند.

سپس با طرح دعوا و با توسل به شیوه‌های علمی و نوینی همچون آزمایش دی ‌ان ‌ای ادعای خویش را به اثبات برساند.

تنها در این صورت می‌تواند از حقوق قانونی خود و فرزندش بهره‌مند شود.

در گذشته‌های دور زنان به سختی می‌توانستند ثابت نمایند که فرزند آن­ها متعلق به چه کسی است.

امروزه با توجه به پیشرفت علم و تکنولوژی تشخیص پدر فرزند بسیار آسان شده است.

گاهی مواقع دیده می‌شود که در صورت بارداری زنان در عقد موقت آنها به صورت خودخواسته یا تحت فشار همسر خود مجبور به سقط جنین می‌شوند.

سقط جنین علاوه بر اینکه به لحاظ شرعی قبیح است، دارای آثار قانونی نیز می‌باشد.

همچنین این عمل ممکن است تبعات جسمانی ناگواری نیز برای مادر به همراه داشته باشد.

جمع بندی

در صورتی که از رابطه زوجیت زن و مرد فرزندی حاصل شود، نگهداری آن فرزند بر عهده پدر و مادر خواهد بود.

حضانت فرزندان به صورت همزمان حق و تکلیف پدر و مادر است.

پدر و مادر نمی‌توانند از این تکلیف خود امتناع ورزند.

گاهی دیده می‌شود که زن و شوهر به جای اینکه با یک­دیگر عقد دائم منعقد کنند مبادرت به انعقاد عقد نکاح منقطع یا همان صیغه می‌نمایند.

معمولا نیز به دلیل فشارهای اجتماعی و قبحی که این عمل در جامعه دارد این رابطه را به صورت رسمی ثبت نمی‌کنند و به طور مخفیانه به رابطه خود ادامه می‌دهند.

گاهی پیش می‌آید که زن در این رابطه باردار شده و فرزندی متولد می‌شود.

در اینجا باید اشاره کنیم که حضانت چنین فرزندی نیز همچون حضانت فرزندان متولد شده در عقد دائم بر عهده پدر و مادر خواهد بود.

پدر موظف است که همچون کودک متولد شده از ازدواج دائم، نفقه چنین فرزندی را نیز پرداخت نماید.

در بعضی از اوقات به دلیل مخفیانه بودن این رابطه و همسردار بودن مرد، او زیر بار قبول چنین فرزندی نمی‌رود.

باید گفت در این صورت زن می‌تواند با مراجعه به دادگاه و طرح دادخواست و اقامه دعوا علیه شوهر، نسبت فرزند با او را به اثبات برساند.

سپس حقوق قانونی فرزند خودش را از پدر مطالبه کند.

در سال‌های اخیر با پیشرفت تکنولوژی و امکان انجام آزمایش‌هایی همچون آزمایش دی ‌ان ‌ای، اثبات نسب تسهیل شده است.

مسئله حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت از جمله مسائلی است که بسیار حساس بوده و اثبات آن پیچیدگی‌های بسیار زیادی دارد.

در این زمینه چنانچه تمایل به استفاده از مشاوره حقوقی تخصصی دارید با تیم حقوقی دادفروز در ارتباط باشید.

سوالات متداول

  • حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت با چه کسی است؟

باید گفت حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت تا ۷ سالگی با مادر و پس از آن تا ۹ سالگی دختر و تا ۱۵ سالگی پسر با پدر است.

  • چه تفاوتی میان حضانت فرزند متولد شده در عقد موقت با حضانت فرزند متولد شده در عقد دائم وجود دارد؟

تفاوتی میان این دو فرض وجود ندارد.

حضانت فرزندان در هر دو حالت هم حق و هم تکلیف پدر و مادر است.

  • اگر در عقد موقت، پدر فرزند حاصل از ازدواج موقت را قبول ننماید باید چه اقدامی انجام شود؟

در صورت استنکاف پدر از پذیرش فرزند، مادر می‌تواند با مراجعه به دادگاه و طرح دعوا علیه پدر، نسبت فرزند با او را به اثبات برساند.

این فیلد برای اعتبار سنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند .
مشخصات(ضروری)

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *