قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

قانون سفته ضمانت حسن انجام کار چیست؟ سفته یکی از مهم‌ترین اسناد تجاری در امور بانکی می‌باشد که نه تنها در معاملات بازرگانی بلکه در معاملات عادی میان مردم نیز کاربرد بسیار زیادی دارد.

باید بدانیم که سفته یک سند تعهدآور است.

این سند تجاری صادرکننده آن را ملزم به پرداخت وجهی می‌نماید که در آن نوشته شده است.

در حال حاضر بسیاری از مردم و حتی تجار با استفاده از سند تجاری سفته مشکلات خود را حل و فصل می‌کنند.

با این حال قانون سفته یکی از مواردی است که بسیاری از مردم از آن اطلاعی ندارند.

همین امر باعث می‌شود که آنها از قانون سفته در مورد نحوه صدور سفته و همچنین مطالبه وجه آن بی‌اطلاع باشند و دچار دردسر زیادی شوند.

بی توجهی به قانون سفته خسارت‌های مالی جبران ناپذیری به افراد وارد خواهد کرد.

بنابراین با توجه به دعاوی تجاری در این مطلب به بررسی قانون سفته و مقررات حاکم بر آن خواهیم پرداخت.

سفته چیست؟

بسیاری از افراد تعریف سفته را نمی‌دانند.

به همین دلیل باید بگوییم که سفته یک سند تجاری می‌باشد.

صادرکننده آن متعهد می‌شود که مبلغ نوشته شده در آن را در تاریخ مشخص ( یا عندالمطالبه طلبکار) پرداخت کند.

امروز سفته بیش‌تر جهت تضمین پیدا کرده است.

افراد برای حسن انجام کار یا ضمانت انجام کار سفته می‌گیرند.

البته کارکرد تعهد به پرداخت مبلغ معین در سررسید معین نیز همچنان برای سفته وجود دارد.

به دلیل وجود سند تجاری چک بسیاری از افراد به جای سفته ترجیح می‌دهند که از چک استفاده کنند.

اکثر موارد استفاده از سفته همان تضمین حسن انجام کار می‌باشد.

قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

قوانین و مقررات قانون سفته بیش‌تر در قانون تجارت ایران بیان شده است.

به موجب این قوانین صدور سفته شرایط خاص خودش را دارد.

برگه سفته دارای قسمت‌های مشخصی است که با توجه به قانون سفته ضمانت حسن انجام کار باید به درستی تکمیل شود تا سفته از اعتبار یک سند تجاری برخوردار باشد.

هر کدام از بخش‌های سفته که به درستی تکمیل نشوند باعث می‌شود تا آن سند تبدیل به یک سند عادی شده و از مزایای سند تجاری محروم شود.

بعد از اینکه برگه سفته توسط صادر کننده سفته تهیه شد صادرکننده برای سفته دادن باید شرایط خاصی را رعایت کند.

اولاً بر روی هر برگ سفته مبلغ سفته درج می‌شود.

برای مثال بر روی برگه سفته نوشته می‌شود که سفته تا مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال.

صادر کننده می‌تواند تا سقف این مبلغ، عددی را بر روی سفته درج کند.

پس از اینکه عدد نوشته شد می‌بایست مبلغ به حروف نیز نوشته شود تا این امر مانع از سوء‌استفاده سودجویان از سفته گردد.

ثانیا صادرکننده باید تاریخ صدور سفته را نیز بر طبق قانون سفته در برگه سفته درج کند.

در غیر این صورت سفته سند تجاری نخواهد بود و یک سند عادی تلقی می‌شود.

بر طبق قانون سفته تاریخ صدور سفته باید شامل روز و ماه و سال باشد و بهتر است که به حروف نیز درج گردد.

ثالثاً باید نام گیرنده یا ذی‌نفع سفته نیز در برگه سفته درج گردد.

بررسی قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

اگر نام گیرنده در برگه سفته درج نگردیده باشد سفته در وجه حامل محسوب می‌شود.

هر کسی که سند در دست او باشد می‌تواند وجه آن را مطالبه کند.

با توجه به اینکه در مواردی ممکن است سفته گم شود یا به دست افراد سوءاستفاده‌گر بیافتد بهتر است که نام گیرنده بر روی برگه سفته درج گردد تا بعداً مشکلاتی برای طلبکار یا صادرکننده سفته به وجود نیاید.

تاریخ سررسید سفته نیز می‌بایست در برگه سفته تعیین شود.

اگر تاریخی برای پرداخت مبلغ مندرج در سفته تعیین نشود؛ سفته می‌بایست در هر زمان که طلبکار آن را مطالبه کرد پرداخت شود.

بهتر است این تاریخ نیز، هم به عدد و هم به حروف معین گردد.

برای اینکه بتوان سفته را به صادرکننده آن منتسب نمود می‌بایست علامتی وجود داشته باشد.

این علامت همان امضا یا مهر صادرکننده سفته می‌باشد.

اگر امضای صادرکننده ذیل سفته وجود نداشته باشد نمی‌توان برگه تجاری را به او منتسب نمود.

بدیهی است که مهر زدن صرفاً برای کسانی می‌باشد که بی‌سواد بوده و فاقد امضا هستند.

کسانی که دارای امضا هستند می‌بایست حتماً برگه تجاری را امضا کنند.

وظایف دارنده سفته

به موجب قانون سفته کسی که برگه سفته را در اختیار دارد باید از آن نگهداری و محافظت کند تا در زمان لازم بتواند از آن برگه استفاده کند.

در صورت اینکه برگه سفته گم شود دارنده سفته می‌بایست مفقود شدن آن را به مرجع صادرکننده اعلام نماید.

دارنده سفته می‌تواند به موجب پشت‌نویسی، سفته را به شخص دیگری منتقل کند اما این انتقال پایان کار او نیست.

او به صورت تضامنی با صادرکننده سفته ملزم به پرداخت وجه سفته به دارنده آن خواهد بود.

بنابراین لازم است که دارندگان سفته در انتقال سند دقت لازم را به خرج دهند و مطمئن باشند که صادرکننده می‌تواند مبلغ سفته را در سررسید آن پرداخت کند تا بعداً مجبور به پرداخت مبلغ آن نگردند.

تفاوت چک و سفته

همانطور که احتمالاً متوجه شده‌اید چک و سفته هر دو برای انتقال و تحویل وجه مورد استفاده قرار می‌گیرند.

به موجب قانون سفته تفاوت‌هایی میان چک و سفته وجود دارد.

با توجه به طراحی سامانه صیاد امروزه ضمانت اجراهای بسیار زیادی برای چک در نظر گرفته شده است.

دارنده چک به مراتب راحت‌تر از دارنده یک سفته می‌تواند طلب خود را وصول نماید.

به همین دلیل است که امروزه اکثر افراد تمایل دارند تا از چک به جای سفته استفاده کرده و طلب خود را از این طریق وصول نمایند.

نتیجه‌گیری

سفته یکی از مهم‌ترین اسناد تجاری است که در معاملات میان مردم بسیار کاربرد پیدا کرده و اشخاص برای تضمین تعهدات از سفته استفاده می‌کنند.

صادرکننده آن ملزم به پرداخت وجه نوشته شده در آن می‌باشد و بار مالی سنگینی را برای او ایجاد می‌کند.

به موجب قانون سفته شرایطی برای صدور سفته وجود دارد.

از جمله اینکه صادرکننده باید فقط تا سقف مندرج در برگه سفته عددی را بر روی سفته درج کند.

تاریخ صدور سفته نیز می‌بایست در برگه سفته قید شود.

همچنین نام گیرنده یا ذی‌نفع سفته و تاریخ سررسید سفته نیز می‌بایست در برگه سفته نوشته شود.

در صورت اینکه برگه سفته فاقد امضای صادرکننده آن باشد یک سند عادی محسوب شده و از مزایای سند تجاری محروم می‌گردد.

مسائل حقوقی مربوط به قانون سفته یکی از پیچیده‌ترین مسائل حقوقی در حوزه اسناد تجاری می‌باشند.

بنابراین چنانچه در این زمینه نیازمند مشاوره حقوقی تخصصی هستید با تیم حقوقی دادفروز در ارتباط باشید.

سوالات متداول در خصوص قانون سفته ضمانت حسن انجام کار

• سفته چیست؟

یک سند تجاری می‌باشد که صادرکننده آن ملزم به پرداخت مبلغ مندرج در آن می‌گردد.

• چه شرایطی برای صدور سفته وجود دارد؟

به موجب قانون سفته می‌بایست تاریخ سررسید و صدور سفته و همچنین مبلغ و امضای صادرکننده در برگه سفته قید گردد تا برگه سفته از مزایای سند تجاری برخوردار گردد.

• تفاوت سفته با سند تجاری چیست؟

باید بگوییم که امروزه به موجب قوانین مختلف مزایای بسیار بیشتری برای چک در نظر گرفته شده است.

چک مطلوبیت بیشتری نسبت به سفته دارد.

برای مثال مبلغ چک و سفته را می‌توان از دادگستری مطالبه نمود.

علاوه بر آن می‌توان مبلغ چک را از دایره اجرای ثبت نیز مطالبه کرد و دایره اجرای ثبت می‌تواند برای وصول طلبکار اقدام نماید.